Zgrupowanie składało się z III batalionu 80 pułku piechoty kpt. Adama Jarosińskiego z OZ 20 DP młodego rocznika uzupełnionego do stanów wojennych rezerwistami. Jak również dwóch batalionów 79 pułku piechoty II rzutu mobilizacyjnego. W trakcie marszu 20 września dokonano reorganizacji Zgrupowania „Drohiczyn Poleski” dzieląc je na dwa pułki: „Łowczówek” pod dowództwem ppłk. Mieczysława Gumkowskiego i „Rarańcza” pod dowództwem mjr. Franciszka Pająka, wcześniej dowódcy batalionu marszowego 79 pp. W skład pułku „Łowczówek” wszedł batalion III/80 pp. Natomiast w skład pułku „Rarańcza” wszedł batalion marszowy 79 pp kpt. Władysława Turskiego i batalion kpt. Tadeusza Majewskiego sformowanego w rejonie Kamienia Koszyrskiego w miejscowości Zalesie z kompanii technicznej (pionierów) Ośrodka Sapersko-Pionierski 20 DP z garnizonu Słonim, kompanii policjantów i strażników z obozu w Berezie Kartuskiej, a także kompanii z żołnierzy rozbitków i maruderów oraz formacji, które znalazły się na trasie marszu zgrupowania np. artylerzystów z Ośrodka Zapasowego Artylerii Konnej nr 1. Zgrupowanie słonimskie „Drohiczyn Poleski” ppłk. Kazimierza Gorzkowskiego dotarło do rejonu Włodawy, a następnie do Parczewa, gdzie połączyło się z Grupą „Brzoza”, tworząc Dywizję Piechoty „Brzoza” z dniem 29 września 1939 roku.