Autorem nazwy jest Władysław Cywiński. Na południowych ścianach Mięguszowieckich Szczytów są jeszcze trzy równoległe zachody: Niżnia Mięguszowiecka Ławka, Wielka Mięguszowiecka Ławka i zachód z Przełęczy pod Chłopkiem w ścianie Mięguszowieckiego Szczytu Czarnego.
Pośrednią Mięguszowiecką Ławką i żlebem będącym jej dolnym przedłużeniem prowadzi droga wspinaczkowa (I w skali tatrzańskiej, czas przejścia od piargów na Mięguszowiecki Szczyt Pośredni 1 godz.), oraz odcinki innych dróg wspinaczkowych.
Przypisy Władysław Cywiński, Mięguszowieckie Szczyty. Przewodnik szczegółowy, tom 10, Poronin: Wydawnictwo Górskie, 2003, .
Kategoria:Formacje skalne słowackich Tatr Kategoria:Formacje skalne Tatr Wysokich