Działania opóźniające na tym kierunku prowadziła Grupa Operacyjna Jazdy generała Jana Sawickiego, a 3 Armia gen. Zygmunta Zielińskiego pozostawała jeszcze nad Styrem do 5 sierpnia; następnie rozpoczęła odwrót.
Po nieudanych próbach zatrzymania 1 Armii Konnej na wschód od Bugu, dowódca Frontu Południowego, gen. Wacław Iwaszkiewicz, wydał 14 sierpnia rozkaz zajęcia nowej linii obrony, przebiegającej wzdłuż górnego biegu Bugu i Strypy. 6 Armia gen. Władysława Jędrzejewskiego rozpoczęła odwrót, którego celem była osłona Lwowa.
Walki pod Chodorowem thumb|Otton Laskowski (red.), Encyklopedja wojskowa, T. 1 thumb|Symon Petlura i Mychajło Omelianowicz-Pawlenko; 1920 W efekcie prowadzenia przez oddziały 6 Armii działań opóźniających i osłonowych, na prawym skrzydle armii, między 12 Dywizją Piechoty gen. Mariana Januszajtisa-Żegoty broniącą rejonu Zborowa, a walczącą nad Koropcem sojuszniczą ukraińską armią gen. Mychajła Omelianowicza-Pawlenki, powstała luka. Wdarła się w nią sowiecka 8 Dywizja Kawalerii Czerwonych Kozaków komdywa Witalija Primakowa i 19 sierpnia opanowała Chodorów. Tu zagroziła zagłębiu naftowemu osłanianemu jedynie przez słabe oddziały etapowe rozmieszczone w Stryju i Mikołajowie.