W czasie II wojny światowej był żołnierzem, został ranny i przebywał w niewoli. Po 1945 zamieszkał w Berlinie, gdzie otworzył pracownię malarską najpierw w dzielnicy Wedding, później w Schönebergu. Jego prace prezentowane były na wielu wystawach.
Tworzył obrazy w technice olejnej, a także przy użyciu farb temperowych oraz akwareli. Twórczość jego obejmowała także drzeworyty i grafikę, posługiwał się akwafortą i rysował piórem. Przede wszystkim prezentował motywy wschodniopruskie. Był artystą, o którym pisano, że „rzeczom zwyczajnym nadawał nadzwyczajne znaczenie. W jego rysunkach drobny detal nabierał jakby większej rangi, urastał do wielkości”.
Stephan Preuschoff uwieczniał też rodzinne miasto Braniewo, jego architekturę oraz sceny z życia jego mieszkańców. Od 1953 roku ilustrował „Kalendarze Warmińskie” (pismo „Ermlandischer Hauskalender”, przemianowane w 1965 na „Unser Ermlandbuch”, a w 1978 na „Ermlandbuch”) wydawane przez księdza Ernsta Lawsa. W każdym z nich zamieścił ponad 20 rysunków, w tym wiele drzeworytów. Do jego bardziej znanych obrazów należą: „Ucieczka”, „Moje rodzinne Braniewo”, „Moja matka”, „Portret własny”Jan Chłosta: Więksi i najwięksi twórcy kultury niemieckiej z Prus Wschodnich, Książnica Polska, Olsztyn 1999, s. 94–95.Das Ostpreußenblatt / Preußische Allgemeine Zeitung / Landsmannschaft Ostpreußen e.V.