W 1985 po ukończeniu kursu dowódców pułku został wyznaczony na dowódcę 25 Pułku Zmechanizowanego w Opolu z 10 Dywizji Pancernej. Dowodzona przez niego jednostka uzyskała tytuł przodującej w Śląskim Okręgu Wojskowego. W 1988 był wyznaczony do służby w Legionowie, gdzie objął stanowisko szefa sztabu – zastępca dowódcy 1 Warszawskiej Dywizji Zmechanizowanej. W 1990 został skierowany na studia w Akademii Sztabu Generalnego Sił Zbrojnych Federacji Rosyjskiej w Moskwie, które ukończył z wyróżnieniem w 1992, powierzono mu dowodzenie 1 Warszawską Dywizją Zmechanizowaną. Dowodzona przez niego dywizja dwukrotnie z rzędu była wyróżniona na szczeblu sił zbrojnych tytułem przodującego związku taktycznego.
10 listopada 1994 awansowany na stopień generała brygady. Akt mianowania odebrał z rąk prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej Lecha Wałęsy. W 1995 objął stanowisko zastępcy szefa Zarządu Operacyjno–Strategicznego w Sztabie Generalnym WP. Współautor opracowania „Program Modernizacji Technicznej i Integracji z Organizacją Traktatu Północnoatlantyckiego”. W 1995 w Stanach Zjednoczonych ukończył specjalistyczny kurs w zakresie roli prawa we współczesnych operacjach.