Łowca John Gilbert, zbierający egzemplarze fauny dla Johna Goulda, opisał zachowania wymarłej populacji żyjącej w głębi lądu, w pobliżu miasta New Norcia w Australii Zachodniej. Gryzonie z gatunku P. gouldii gnieździły się w norach zamieszkanych przez rodzinę liczącą od 4 do 8 osobników, która korzystała ze wspólnego gniazda z wysuszonych miękkich traw.

Jest wszystkożerna, ma zróżnicowaną dietę, na którą składają się kwiaty (zapewne Olearia solandri), liście i łodygi, a także grzyby, owady i pająki.

Rozmnażanie Gryzoń ten rozmnaża się zimą i wiosną, ciąża trwa około 28 dni. W miocie rodzi się od trzech do czterech młodych. Młode przestają żywić się mlekiem po około 30 dniach. Osiągają dojrzałość płciową w pierwszym roku życia. Długość życia nie jest pewna; inne gatunki pseudomyszy żyją 6–8 lat w niewoli, ale na wolności mniej.

Populacja i zagrożenia Głównym zagrożeniem dla pseudomyszy wydmowej jest możliwość pojawienia się obcych drapieżników w obszarach zamieszkiwanych przez te gryzonie, szczególnie zdziczałych kotów, lisów i szczurów śniadych. Przewiduje się, że wraz z postępującymi zmianami klimatu zmaleją opady, co także może być groźne w skutkach dla tego gatunku.