mały|313px|Pierwszy przekład sonetu 133 na język polski z 1913 przez ks. Marię Sułkowską.
Sonet 133 (incipit BEſhrew that heart that makes my heart to groane) – jeden z cyklu 154 sonetów autorstwa Williama Szekspira. Po raz pierwszy został opublikowany w 1609 roku.
W sonecie tym prawdopodobnie opisany jest taki sam problem emocjonalny, jak ten, z którym mamy w sonecie 40, 41 oraz 42, oraz być może również jest wspomniany sonecie 34 i 35.
Treść W sonecie tym podmiot liryczny, przez niektórych badaczy utożsamiany z autorem, wprowadzana kolejne komplikacje do swojego związku, gdyż Czarna Dama uwodzi również Młodzieńca, który nie tylko zostaje pochłonięty jej seksualnymi urokami, ale również się w niej zakochuje. Poeta ma nadzieję załagodzić sytuację, błagając, by jego własne serce mogło stać się poręczycielem Młodzieńca i że wystarczy, aby tylko jeden z nich został przez nią uwięziony. Jednakże natychmiast zdaje sobie sprawę, że jego Czarna Dama będzie tak samo jednocześnie surowa i frywolna dla Młodzieńca, jak dla niego. Dlatego czuje potrójną stratę Czarnej Damy, bo Młodzieniec ją zabrał, Młodzieńca, bo ona go zabrała, i jego samego, bo nie panuje już nad własnymi uczuciami.