Morfologia i rozwój Grzyb mikroskopijny, saprotrof i pasożyt roślin. Na łodygach porażonych roślin anamorfa patogenu tworzy podkładki rzekome (pseudostromy) o barwie od szarobrunatnej do czarnej, długości 0,3–2 mm, szerokości 0,2–1 mm i grubości 0,1–3 mm. Początkowo znajdują się pod skórką, potem skórka nad nimi ulega złuszczeniu. Wewnątrz są białe, zbudowane z bardzo grubościennych strzępek, z zewnątrz pokryte grubościenną plektenchymą, co upodabnia je do sklerocjów. W pseudostromach tych powstają pyknidia. Początkowo są zupełnie płaskie, w miarę rozwoju rosną w górę zużywając strzępki pseudostromy, ale nawet po całkowitym dojrzeniu są spłaszczone. Po wytworzeniu zarodników i obumarciu pyknidiów grzybnia nadal rozwija się, również w okresie zimowym i wczesnowiosennym tworząc nowe pyknidia. Łodygi, które jesienią miały niewielką ilość pyknidiów, wiosną są nimi pokryte obficie. Pyknidia tworzą się z reguły tylko w górnej warstwie podkładek, ale zdarza się, że po obumarciu roślin, w fazie saprotroficznej tworzy się również druga warstwa pyknidiów. Największe pyknidia osiągają długość 1700 μm, szerokość 1000 μm i wysokość 100 μm. Mają 1–10 ujść ułożonych rzędem w górnej części. Ścianki pyknidiów mają grubość do 30 μm.