Nerobergbahn – wąskotorowa dwutorowa, trójszynowa (środkowa szyna wspólna) kolej linowo-terenowa o napędzie wodnym (balastowym, działającym na zasadzie przeciwwagi – wagony wyposażone są w zbiorniki wodne napełniane na stacji górnej i opróżniane na dolnej) i rozstawie szyn 1000 mm, w północnej części Wiesbaden (Niemcy). Jest to najstarsza kolej linowo-terenowa z napędem wodnym w Niemczech.
Historia thumb|220px|left|Historyczne zdjęcie dolnej stacji W 1886 przedsiębiorca Carl Rudolf z Baden-Baden złożył wniosek o pozwolenie na budowę kolei linowo-torowej do popularnego ośrodka turystycznego Neroberg. W 1887 miasto podpisało z nim umowę na budowę. W 1888 rozpoczęto prace. Wybrano system Riggenbach (szyna zębata pomiędzy torami). Wagony zbudowały zakłady Maschinenfabrik Esslingen. 25 września 1888 nastąpiło otwarcie linii, którą w 1890 sprzedano Konsorcjum Bachsteinische. W 1895 kolej przeszła na własność Süddeutsche Eisenbahngesellschaft (SEG).