Po ustabilizowaniu położenia pod Lwowem, dowódca 6 Armii gen. Władysław Jędrzejewski nakazał zorganizować natarcie na Chodorów siłami 1 Brygady Jazdy z rejonu Bóbrki, dwubatalionowej grupy kpt. Wilhelma Todta z rejonu Mikołajowa, a dywizji kawalerii gen. Mychajła Omelianowicza-Pawlenki z Halicza na Rohatyn.
12 Dywizja Piechoty gen. Mariana Januszajtisa-Żegoty otrzymała rozkaz marszu na Pomorzany – Przemyślany – Bóbrkę. Od 20 do 28 sierpnia z powodzeniem walczyła pod Bóbrką.
Walczące wojska JednostkaDowódcaPodporządkowanie Wojsko Polskiedowództwo 12 Dywizji Piechoty gen. Mariana Januszajtis-Żegota6 Armia⇒ 51 pułk piechotyppłk Roman Witorzeniec12 Dywizja Piechoty→I/51 pułku piechoty mjr Marian Faff51 pułk piechoty Armia Czerwonadowództwo 8 Dywizji Kawalerii komdiw Witalij Primakow 14 Armia⇒ 23 Brygada Kawalerii 8 Dywizja Kawalerii Walki pod Sokołówką Po niepowodzeniach w rejonie Bóbrki i Świrza, dowództwo sowieckie skoncentrowało w rejonie Chlebowic Świrskich oraz we wsiach Sokołówka i Mühlbach część 8 Dywizji Kawalerii Czerwonych Kozaków, zamierzając 27 sierpnia uderzyć w skrzydło polskiej 12 Dywizji Piechoty. Dowódca 12 Dywizji gen. Marian Januszajtis-Żegota, orientując się w zamiarach przeciwnika, postanowił uprzedzić jego działania i nakazał dowódcy 51 pułku piechoty Strzelców Kresowych ppłk.