W rzeczywistości Fryderyk II 4 czerwca 1746 roku nakazał rozpatrzyć skargę Grävenitza kamerze wojny i domen, dołączając przy tym pouczający tekst o następującej treści: „...kształtowany przez wiatr młynarz Johann Wilhelm Grävenitz z Poczdamu narzeka, że po wybudowaniu tam całkiem blisko niego naszego letniego pałacu, otoczeniu winnicy wysokimi murami i posadzeniu wysokich drzew, z powodu braku wiatru musi stać nieruchomo, jednak coroczna opłata za dzierżawę...” wciąż go obowiązuje. Z tego powodu Grävenitz prosił króla o obniżenie opłaty lub pozwolenie na budowę nowego młyna w bardziej odpowiednim miejscu i oczywiście jej sfinansowanie. Fryderyk II uznał skargę młynarza i kazał zbudować dla niego nowy wiatrak kozłowy niedaleko dzielnicy . Grävenitz zaczął zarządzać nowym młynem, ten zaś znajdujący się obok pałacu Sanssouci w 1753 roku sprzedał młynarzowi Kalatzowi za 800 talarów.