Samo wejście i jego okolice zostały zaprojektowane w duchu romantyzmu, zgodnie ze ówczesnymi gustami estetycznymi. Na potoku Schwarzbach utworzono sztuczny wodospad i przerzucono ponad nim drewniany most, który znajdował się kilka metrów wyżej w górę rzeki w stosunku do obecnego. Wejście do jaskini miało drewniany ganek, a ścieżki z balustradami wykonanymi z gałęzi prowadziły na szczyt niewielkiego wzniesienia ponad jaskinią. Z 1863 wzniesiono tam małą okrągłą drewnianą "świątynię" widokową. Dla strażnika jaskiniowego zbudowano malowniczą, obłożoną korą chatę, a w 1876 otwarto obudowane źródło Leichtweisquelle.
Z biegiem lat drewniane balustrady były wielokrotnie odnawiane, w tym przed wizytą cesarza Wilhelma II i jego żony w 1905. W połowie lat 30. XX wieku Stowarzyszenie Upiększania w Wiesbaden podjęło szeroko zakrojone prace remontowe. Dom strażnika zastąpiono większą drewnianą chatą, która istnieje do dziś, a most został przeniesiony na obecne miejsce. Po II wojnie światowej jaskinia popadła w zaniedbanie. W wyniku wandalizmu teren był niszczony, a strażnika kilkakrotnie pobito. Wnętrze obiektu zanieczyszczone było fekaliami.