thumb|Żołnierze Luftwaffe oglądają zdobyczną polską broń. Widoczne karabiny Mauser z bagnetami, hełm wz. 31, ładownica i tornister z menażką thumb|„Szary Wilk” – niemiecki transporter Sd.Kfz.251, zdobyty przez powstańców warszawskich ze Zgrupowania „Krybar” na 5. Dywizji Pancernej SS „Wiking”. Zdjęcie wykonane na ulicy Tamka thumb|Niemiecki żołnierz z radziecką pepeszą w czasie bitwy stalingradzkiej
Broń zdobyczna – broń lub elementy wyposażenia wojskowego, które są zdobywane przez wroga w stanie nienaruszonym lub wymagającym tylko minimalnych napraw, najczęściej podczas bitew, ale także później podczas okupacji terytorium państwa nieprzyjacielskiego.
Zdobyta broń jest często używana przez wojska jako broń etatowa, pod warunkiem, że ma ona zastosowanie militarne, a także zapewnione są dostawy amunicji i części zamiennych oraz remonty. W wielu przypadkach przechwytuje się nie tylko broń, ale także zakłady produkcyjne, bo zwiększa to korzyści wojskowe, ponieważ w razie potrzeby można kontynuować produkcję. Przechwycone zakłady produkcyjne zapewniają wgląd w technologię uzbrojenia wroga, która jest bardzo przydatna do dalszego rozwoju własnego uzbrojenia. Zdobytą broń wykorzystuje się również gdy własna produkcja uzbrojenia jest zbyt niska, występują problemy z zaopatrzeniem lub obca broń jest lepsza od własnej.