Z tego wynikało, że jedynie wojna obronna jest sprawiedliwa.

Jacques Le Goff zaznacza, że wojnę, jako integralnie związaną z grzechem, uważano za z natury złą, godną potępienia, bo prowadzącą do rozlewu płynu nieczystego, czyli krwi. Ostatecznie jednak grzeszna wojna stała się przywilejem świeckich. Do takiego pojmowania wojny nawiązywał podział społeczeństwa chrześcijańskiego na:

oratores – ci, którzy się modlą (duchowieństwo świeckie i zakonne, mnisi); laboratores – ci, którzy pracują (mieszczaństwo i chłopi); bellatores – ci, którzy walczą (możnowładztwo: szlachta, rycerstwo).