Po wybuchu powstania wielkopolskiego do 9 stycznia 1919 roku budynek pałacu był siedzibą polsko-niemieckiej Komendy Miasta. Następnie mieściło się w nim Dowództwo Okręgu Wojskowego I z Komendą Placu przekształconą 19 lutego 1919 roku w Komendę Miasta. Między wrześniem 1921 roku a wrześniem 1924 roku urzędującymi komendantami byli generał brygady Michał Milewski, a następnie oficerowie w stopniu pułkownika: Stanisław Dowoyno-Sołłohub, Wacław Krupowicz i Marian Sikorski. W 1920 roku komendę przemianowano na dowództwo Obozu Warownego Poznań i Komendy Placu (do 15 lutego 1926 roku) i po tej dacie z powrotem stała się Komendą Miasta. Budynek rozebrano w 1937 roku. W tym miejscu powstał budynek dla Banku Gospodarstwa Krajowego.
Opis Dwuskrzydłowy gmach nosił cechy architektury berlińskiej. Gmach od strony placu miał bogatszą dekorację i rozbudowaną kompozycję architektoniczną. W części środkowej dwupiętrowej fasady zastosowano różnej wielkości arkadowe loggie. Balustrady wykonano z kamiennych tralek, a wykończenie konsolek gzymsu i rozetek w attyce było wykonane z ceramiki.