Po powrocie do kraju był dekoratorem w Teatrze Polskim w Poznaniu (1930–32), gdzie wystąpił też podobno jako aktor w roli Prałata w sztuce Proboszcz wśród bogaczy. W latach 1932–34 pracował w Teatrze Polskim w Kato­wicach, następnie w sezonie 1935/36 w Teatrze Podolsko-Pokuckim w Stani­sławowie, w sezonie 1936/37 w Teatrach Miejskich w Łodzi, w sezonie 1937/38 w Teatrze Miejskim w Częstochowie, a następnie ponownie w Stanisławowie.

Po wybuchu II wojny światowej przedostał się (przez Rumunię i Jugosławię) do Anglii, gdzie m.in. projektował scenografię do przedstawień baletowych. Od 1946 przebywał w Brazylii, następnie w Argentynie, gdzie współpra­cował z przemysłem filmowym. Po powrocie do Polski aż do przejścia na emeryturę był stałym sce­nografem Teatru Ziemi Łódzkiej (1957–1970). Współpracował też dorywczo z innymi teatrami, m.in. z Teatrem im. Bogu­sławskiego w Kaliszu.

Był scenografem o raczej tradycyjnych upodobaniach. Sam powiedział w wy­wiadzie:

Zdjęcia ze spektaklu Wesele Fonsia w Teatrze Miejskim w Bydgoszczy (1927) ze scenografią Stanisława Węgrzynathumb|200pxthumb|200px

Przypisy

Kategoria:Polscy scenografowie teatralni Kategoria:Ludzie urodzeni w Krakowie Kategoria:Ludzie związani z Bydgoszczą Kategoria:Urodzeni w 1899 Kategoria:Zmarli w 1973