Równolegle zakonnice zauważyły krwawienie z prawej dłoni drewnianej figury Maryi stojącej w kaplicy. Jedna z zakonnic opisała ranę jako „czarniawy ślad na przecięciu dwóch linii, przypominający zadrapanie końcówką ołówka”. Inna siostra, pełniąca funkcję zakrystianki, zeznała, że w środku dłoni figury znajdowało się rozcięcie w kształcie krzyża, z którego sączyła się krew. Krew z dłoni figury zniknęła pod koniec września 1973 roku, ustępując miejsca wydzielaniu się tłustej substancji o silnej woni kwiatów (róż, lilii i fiołków).

Płacząca figura i cud łez Wydarzenia związane z płaczem figury miały miejsce w latach 1975–1981. Drewniana rzeźba Matki Bożej została wykonana w 1963 roku przez Saburō Wakasę, lokalnego rzeźbiarza z Akity, który wyrzeźbił ją z jednego bloku drewna kacury. Rzeźba była wzorowana na wizerunku „Pani Wszystkich Narodów” z objawień w Amsterdamie.

Pierwszy płacz figury odnotowano 4 stycznia 1975 roku, a ostatni – 15 września 1981 roku. Łącznie figura płakała 101 razy.