Mieczysław Kawka (ur. 27 grudnia 1879 w Krasnymstawie) – pułkownik piechoty Wojska Polskiego.
Życiorys Urodził się 27 grudnia 1879 w Krasnymstawie, w ówczesnej guberni lubelskiej, w rodzinie Edmunda i Emilii z Kuligowskich..
W 1906 ukończył Tyfliską Szkołę Junkrów Piechoty () i został wcielony do 204 obojańskiego rezerwowego pułku piechoty (ros. 204-й Пехотный Резервный Обоянский полк). 1 stycznia 1909, w stopniu podporucznika pełnił służbę w 24 Wschodniosyberyjskim Pułku Strzelców (ros. 24-й Восточно-Сибирский стрелковый полк) w Chabarowsku. W czasie I wojny światowej, jako sztabskapitan, a następnie kapitan, walczył w szeregach 4 Finlandzkiego Pułku Strzelców (ros. Финляндский 4-й стрелковый полк). 16 sierpnia 1916 został ranny.
Od 27 czerwca 1920 dowodził 19 Pułkiem Piechoty w czasie ciężkich walk odwrotowych. 1 czerwca 1921 został wykazany jako pułkownik w 19 pp. 3 maja 1922 został zweryfikowany w stopniu podpułkownika ze starszeństwem z 1 czerwca 1919 i 63. lokatą w korpusie oficerów piechoty, a jego oddziałem macierzystym był nadal 19 pp. 8 maja 1922 minister spraw wojskowych zezwolił mu „korzystać tytularnie ze stopnia pułkownika”. Później został przeniesiony do 43 Pułku Piechoty i przydzielony do Powiatowej Komendy Uzupełnień Dubno na stanowisko komendanta.