Aleksander I (ur. 21 lipca 1893 w Tatoi koło Aten, zm. 25 października 1920 w Atenach) – król Grecji w latach 1917–1920, z dynastii Glücksburgów, bocznej linii Oldenburgów. Syn Konstantyna I i królowej Zofii Hohenzollern.
Życiorys Wstąpił na tron podczas I wojny światowej, gdy jego ojciec, zwolennik polityki proniemieckiej, został zmuszony przez aliantów do abdykacji i opuszczenia Grecji wraz ze starszym synem, Jerzym II. Dzięki staraniom premiera greckiego – Eleftheriosa Wenizelosa, Grecja ostatecznie przystąpiła do obozu aliantów i w wyniku wojny powiększyła swoje terytorium. Początkowo podkreślający związki z ojcem i wrogo nastawiony do Wenizelosa – w trakcie uroczystości koronacyjnych obaj mężowie stanu nie podali sobie nawet rąk – król Aleksander stopniowo stawał się następnie spolegliwym zwolennikiem premieraBiograficzny program dokumentalny greckiej telewizji publicznej ERT, wyemitowany przez kanał NET, 25.04.2013.. Toteż poparł decyzję rządu Wenizelosa o rozpoczęciu wojny z Turcją, licząc na większe nabytki Grecji na terenach przegrywającego Imperium osmańskiego. W trudnym dla armii okresie, na prośbę premiera, król natychmiastowo zadecydował i zrealizował wizytację wszystkich, istotnych zgrupowań wojsk greckich w Europie i w Azji, uspokajając nastroje.