W ramach Komitetu utworzono sztab wojskowego dowództwa operacyjnego powstania (Smirnow, Arosiew, A.M. Alter). W dniach 25-27 października (7-9 listopada) we wszystkich dzielnicach miasta zorganizowano Rewolucyjne Komitety Wojskowe, składające się prawie wyłącznie z bolszewików. Bolszewicki rdzeń Komitetu musiał natychmiast walczyć z dezorganizującą działalnością mieńszewików, którzy byli przeciwni zdecydowanym działaniom przeciwko kontrrewolucji. 27 października (9 listopada) Komitet odrzucił żądanie mieńszewików porozumienia z wiodącym ośrodkiem kontrrewolucji, Komitetem Bezpieczeństwa Publicznego, po czym mieńszewicy (31 października) wycofali się z Komitetu, co uczyniło go bardziej zwartym i skutecznym. Jednak kooptacja niektórych osób, które zajęły niestabilne, wahające się stanowisko w sprawie powstania zbrojnego (Smidowicz, Ignatow, Kuszner itp.), uniemożliwiła utrzymanie konsekwentnie rewolucyjnej linii.
Jako władza powstania zbrojnego Komitet, poprzez swoich komisarzy, rozwiązywał także kwestie organizacji żywności, transportu, mediów, instytucji finansowania, utrzymania porządku itp.Wielka Encyklopedia Radziecka, hasło "Военно-революционные комитеты".
Przypisy
Kategoria:Wojna domowa w Rosji 1917–1921 Kategoria:Czerwona Gwardia (Rosja)