K-8 – polski okręt pomocniczy – poławiacz torped typu Kormoran, w służbie od roku 1971. Nieoficjalnie nazywany „Kormoran I”. Jego bliźniaczą jednostką był K-11. Jednostka ta służy do odnajdywania, poławiania i transportu torped, w które może zaopatrywać inne okręty w porcie i na morzu.
Geneza i budowa W drugiej połowie lat 60 XX wieku Biuro Konstrukcyjne Taboru Morskiego w Gdańsku opracowało projekt nowoczesnego poławiacza torped dla Marynarki Wojennej. Było to podyktowane dużą ilością okrętów uzbrojonych w torpedy. Projekt otrzymał kryptonim Kormoran, a w kodzie NATO został oznaczony jako Pajak. Budowę dwóch poławiaczy – K-8 i K-11 zrealizowała Stocznia Marynarki Wojennej im. Dąbrowszczaków w Gdyni.
Stępkę pod K-8 położono 30 stycznia 1970 roku. Po ponad pół roku roku budowy, kadłub wodowano 26 sierpnia 1970 roku. Banderę pomocniczych jednostek pływających podniesiono na nim 3 lipca 1971 roku. Dane taktyczno-techniczne Kadłub i nadbudówki Kadłub K-8 jest stalowy, całkowicie spawany. Ma lekki wznios na dziób i małe nadburcie oraz posiada pawężowatą rufę. Jednostka ma dobre właściwości morskie i może wykonywać zadania do stanu morza 6 oraz poławiać torpedy do stanu morza 3. W kadłubie mieszczą się pomieszczenia mieszkalne oraz siłownia. W przedniej części pokładu głównego jest umiejscowiona pokładówka z hydronalium.