Brał udział w życiu politycznym województwa lubelskiego. Posłował na sejm warszawski w 1618, gdzie został deputowany do Trybunału Radomskiego. W latach 1626–1628 trzykrotnie obierano go marszałkiem sejmiku lubelskiego. Posłował również na sejm nadzwyczajny w Toruniu (1626) oraz sejmy zwyczajne (1627, 1629, 1631). Na sejmiku lubelskim (3 stycznia 1628) wybrano go szafarzem poborów w województwie lubelskim.
W 1626 był właścicielem Bełżyc i 12 wsi, miał także części w 9 wsiach, a jedną trzymał w dzierżawie.
W 1613 został przyjęty do Rzeczypospolitej Babińskiej. Jakub Zaborowski dedykował mu swój traktat pt. Ogień z wodą... (1619), a w 1620 Michał Mylius zadedykował mu wydaną w Rakowie pracę pt. Disputatio rhetorica profectus Keckermaniani. Wojciech Węgierski napisał po jego śmierci utwór Threnodia carmine lugubri super immaturo fato Pauli Orzechowski (1632).
Żonaty z Zofią z Konar Słupecką, miał czworo dzieci. Zmarł w 1632, najprawdopodobniej w Bełżycach.
Przypisy
Bibliografia