Historia Geneza i projekt 89.0 Istotnym ilościowo składnikiem marynarki Niemieckiej Republiki Demokratycznej (Volksmarine) były trałowce, służące do oczyszczania wód z min pozostałych po II wojnie światowej, przy czym wszystkie typy były projektowane i budowane w kraju. Pod koniec lat 50. było to 11 dużych trałowców bazowych projektu 1 (typu Habicht) i 10 projektu 15 (Krake) oraz 36 kutrów trałowych projektu 8 (Schwalbe). Należy zaznaczyć, że stosowane powszechnie w literaturze nazwy typów okrętów NRD stanowią nazwy kodowe NATODostępne publikacje nie poświęcają uwagi kwestii, czy stosowane powszechnie w literaturze nazwy typów okrętów marynarki NRD, w tym Kondor, to oficjalne oznaczenia tej marynarki, czy raczej nazwy kodowe nadane im przez NATO, zaadaptowane przez RFN. Za tym drugim przemawia stosowanie tych nazw przez NATO (por. np. Jane’s Fighting Ships 1975–1976, Londyn, s. 152), odmienne od nazw kodowych nazewnictwo poszczególnych okrętów, oraz generalna praktyka nieujawniania oznaczeń okrętów przez państwa Układu Warszawskiego.. W 1963 roku podjęto prace nad nowym projektem trałowca dla zastąpienia starszych okrętów. Nowe jednostki miały być mniejsze od dotychczasowych trałowców bazowych, dzięki rezygnacji z wymogu stawiania min, lecz miały posiadać bogatsze wyposażenie, w tym stację hydrolokacyjną do lokalizacji min.