W 1371 roku, po spaleniu starej bramy, powstał nowy budynek bramny. W 1388 roku obiekt został rozbudowany o fosę i przerzucony przez nią drewniany most. W XV wieku podwyższono mury i rozbudowano system obronny bramy. W 1545 r. na przedpolu Czerwonej Bramy wybudowano bastion, który w 1604 r. przebudował miejski architekt i budowniczy Elias Holl.
Po zniesieniu dla miasta statusu twierdzy (w drugiej połowie XIX wieku) cały zespół obronny Czerwonej Bramy wraz z bastionem zamieniono na park. Jego aranżacja była kilkakrotnie zmieniana (ostatnio w 1952 roku przez Ludwiga Römera). Od 1929 roku funkcjonuje tu również amfiteatr ze sceną plenerową.
Brama znajduje się na liście zabytków Bawarii (nr D-7-61-000-60)wg .
Architektura Mury Czerwonej Bramy oraz przyległe fragmenty murów miejskich pochodzą z lat 1545/46. Dolna część bramy to masywna, gotycka, murowana czworoboczna budowla wtopiona w ciąg murów i wsparta w narożnikach wydatnymi przyporami, z ostrołukowo zamkniętą sienią przejazdową. Obecnie otynkowana, delikatnie boniowana. Górna kondygnacja bramy jest również czworoboczna, jednak z zaokrąglonymi narożnikami. Opięta siecią pilastrów i poziomych opasek, wyróżnia się również trzema kondygnacjami niewielkich otworów okiennych, prostokątnych i okrągłych, podkreślających rytmikę podziałów. Nakryta dachem namiotowym z latarnią.