Skrzydło tylne osiągało nieco ponad 10 mm długości. Jego użyłkowanie odznaczało się obecnością na tej samej wysokości dość długiej i ukośnej żyłki poprzecznej radialno-medialnej (r-m), ukośnej żyłki poprzecznej medialno-przedniokubitalnej (m-cua) oraz kilku żyłek interanterokubitalnych (icua). Pierwsze rozwidlenie żyłki medialnej (M) leżało bardziej nasadowo niż żyłka radialno-medialna, ale bardziej wierzchołkowo niż medialno-przedniokubitalna. Jej pierwsza odnoga (M1+2) rozwidlała się w wierzchołkowej części skrzydła, nieco za wysokością rozwidlenia żyłki radialnej tylnej (RP). Pierwsze rozwidlenie żyłki kubitalnej przedniej (CuA) leżało w nasadowej części skrzydła, a pierwsze rozwidlenie jej pierwszej odnogi (CuA1) znacznie bardziej nasadowo niż rozwidlenie wspólnego trzonu żyłek subkostalnej i radialnej (ScR).
Paleoekologia Owad ten zasiedlał lasy Basenu Paryskiego. Żywica, w której został zatopiony, wytworzona została przez drzewa okrytonasienne z rodziny brezylkowatych. Choć w lasach tych dominował Aulacoxylon sparnacense, to badanie mikroskopowe wskazuje jako źródło żywicy drzewa z rodzaju Daniellia, zaś molekularna analiza chemiczna – przedstawicieli rodzaju Hymenaea.