Nazajutrz Antek miał już plan działania. Kiedy jego mama myślała, że wychodzi na trening, tak naprawdę wymknął się do piwnicy. Wszystko by się udało, gdyby nie spotkanie pani Vogel, sąsiadki, którą dzieci nazywały skarżypytą. Z podejrzliwym spojrzeniem skarżyła się Antkowi, że z piwnicy dochodzi okropny zapach. Pogroziła nawet, że jeśli tak dalej będzie, to otworzą wszystkie piwnice, żeby odkryć źródło tego smrodu.
Z piwnicy rzeczywiście wydawał się szczególnie silny zapach stęchlizny. Gdy spojrzał na Rydygiera, wyglądał na bardzo rozdrażnionego i smutnego. Był wściekły na Antka, za to, że na marne szukał go po uroczystości w Dolinie Lamentu, przez co natknął się na ciotkę Dorotę. Krewna doniosła na niego Elżbiecie Łakomej, a ta zgodnie z surowymi zasadami wychowawczymi, udzieliła mu nagany. Uznały, że to bezczelność przychodzić na spotkanie, mając zakaz wstępu do grobowca. Dwudniowy zakaz latania Rydygiera bardzo go zasmucił i wyjątkowo utrudniał zdobywanie jedzenia. Antkowi zrobiło się tak żal wampirka, że całkiem zapomniał powiedzieć o problemach, które nadciągały. Wampir wyruszył pieszo na polowanie, a Antoś obmyślał plan pomocy przyjacielowi.