Biblioteka Narodowa i Uniwersytecka Islandii (isl. Landsbókasafn Íslands – Háskólabókasafn) – biblioteka narodowa Islandii w Rejkjaviku.
Historia W 1916 roku duński historyk i antykwariusz Carl Christian Rafn zaproponował Islandzkiemu Towarzystwu Literackiemu powołanie komitetu, który opracuje zasady powstania biblioteki publicznej. Prezes Towarzystwa 18 sierpnia 1918 roku otrzymał zgodę biskupa na zorganizowanie biblioteki na terenie katedry. Nosiła ona nazwę Stiftisbókasafn i w pomieszczeniach katedry działała do 1881 roku, gdy przeniesiono ją do zbudowanego obok budynku parlamentu. W 1908 roku biblioteka przeniosła się do nowego budynku, który dzieliła z Islandzkim Muzeum Narodowym i Muzeum Historii Naturalnej. W 1994 roku decyzją parlamentu biblioteka narodowa i Biblioteka Uniwersytecka, która powstała w 1940 roku zostały połączone.
Budynek alt=Zdjęcie. Biały budynek.|mały|Budynek Biblioteki do 1994 roku. Decyzję o budowie nowego budynku dla biblioteki podjął parlament w 1970 roku. Planowano jego otwarcie w 1974 roku z okazji obchodów 1100 rocznicę zasiedlenia Islandii. Prace budowlane rozpoczęto w 1978 roku, a otwarcie miało miejsce w 1994 roku. Projektantami nowego budynku byli Manfreð Vilhjálmsson i Þorvaldur S. Þorvaldsson.