W sezonie 1993/1994 zajął czwarte miejsce w klasyfikacji generalnej PŚ w skokach, wygrał klasyfikację PŚ w lotach oraz ponownie Puchar KOP. Był ponadto piąty w 42. Turnieju Czterech Skoczni. Na igrzyskach olimpijskich w Lillehammer w 1994 był trzynasty w konkursie indywidualnym na normalnej skoczni, a na dużym obiekcie był siódmy zarówno indywidualnie, jak i drużynowo. W tym samym roku odbyły się także mistrzostwa świata w lotach w Planicy, gdzie Sakala zdobył złoty medal, wyprzedzając Bredesena oraz Roberto Cecona. Zwycięstwo na tych mistrzostwach było jego ostatnim triumfem w karierze. W tym sezonie czterokrotnie stawał na podium: dwa razy zwyciężył, raz był drugi i raz trzeci.
W sezonie 1994/1995 tylko raz znalazł się w pierwszej dziesiątce zawodów i ani razu nie stanął na podium. Na mistrzostwach świata w Thunder Bay w 1995 był czternasty na dużej skoczni, a na normalnej zajął 49. miejsce. W konkursie drużynowym reprezentanci Czech z Sakalą w składzie zajęli ósme miejsce. Ostatni raz na podium stanął w końcówce sezonu 1995/1996, 9 marca 1996, zajmując trzecie miejsce w Harrachovie. Miesiąc wcześniej był dziewiętnasty podczas mistrzostw świata w lotach w Tauplitz. Startował później na igrzyskach w Nagano i mistrzostwach świata w lotach w Oberstdorfie w 1998, ale bez sukcesów.