Teatr Stańczyk – teatr satyryczny działający w Warszawie w latach 1922–1925.

Działalność Teatr rozpoczął działalność dzięki finansowemu wsparciu finansisty Leona Orlańskiego. Na czele przedsięwzięcia stał, przez cały okres jego trwania, śpiewak Mieczysław Zudar.

Tekstów kabaretowi dostarczali Antoni Słonimski, Andrzej Włast, Tadeusz Kończyc i Walery Jastrzębiec-Rudnicki.

Spektakle rozpoczynały się o pół godziny przed północą lub o północy, by w ten sposób nie konkurować z teatrami repertuarowymi. Hasło reklamujące teatr brzmiało „Humor, żart, satyra, ironia i głębsze znaczenie” i nawiązywało do tytułu komedii Christiana Dietricha Grabbego. Konferansjerkę prowadził Walery Jastrzębiec-Rudnicki. Elementem charakterystycznym był Stefan Jaracz, który w kostiumie Stańczyka wypowiadał polityczne satyry. Od sierpnia 1922 roku rolę tę przejął Rakowiecki, „młody student pracujący w tym teatrze w charakterze sekretarza”.