Argument Hieroklesa opierał się na stoickiej koncepcji oikeiôsis (trudnego do przetłumaczenia greckiego terminu, który mógł oznaczać w tym kontekście: samoposiadanie, powinowactwo, wspólnotę, afiliację). Oikeiôsis, to pogląd, że wszystkie zwierzęta cechuje samozachowawcze postępowanie oraz świadomość. Jest to świadomość nie tylko własnego istnienia, ale istnienia w relacji do innych zwierząt. Świadomość stoicka nie była tożsama z rozumieniem kartezjańskim, w którym chodziło o wiedzę o swoim istnieniu, a szczególnie istnieniu psychicznym. Stoicka samo-świadomość była zrozumieniem ciała - nie tyle wiedzą, że ja istnieję, co zrozumieniem, jakiego rodzaju istotą jestem. W szczególności, jakiego rodzaju ciałem dysponuję i co przynosi temu ciału korzyść. Argument Hieroklesa dotyczący autopercepcji stał się częścią podwalin całej teorii etyki.