Miała ona być zgodna z naturą, ponieważ zwierzęta wykorzystują akty familiaryzacji, aby dokonać projekcji siebie na zewnątrz, budując w ten właśnie sposób troskę o innych (np. swoje potomstwo). Stoicy widzieli w tych działaniach rodzaj obowiązku, ponieważ wszystkie obowiązki pochodzą z natury (za Cyceronem)Ilaria Ramelli, Hierocles the Stoic: Elements of Ethics, Fragments and Excerpts, 2009, s. xlviii.
mały|Kręgi przynależności zaproponowane przez Hieroklesa. Fragmenty prac Hieroklesa zachował bizantyjski StobajosStobaeus, Florilegium, 4.671 ff.. Najbardziej znany, pochodzący z dzieła pt. „O odpowiednich działaniach” (gr. περὶ καθηκόντων), odnosi się do idei stoickiego kosmopolityzmu. Filozof w pracy tej położył nacisk na zagadnienie oikeiôsis, skupiając się na jej zewnętrznych przejawach. Zarysował w niej koncepcję obowiązku, jaki przynależy człowiekowi względem innych, opartą na szeregu koncentrycznych okręgów. Rozpoczynając od siebie, w następnej kolejności najbliższa rodzina, Hierokles nakreślił w jaki sposób ludzie mogą rozszerzyć swoją oikeiôsis w kierunku innych istot ludzkich. Kolejne okręgi były coraz szersze, w taki sposób, aby mogły ostatecznie objąć cały rodzaj ludzki.