Marian Garbiak (ur. 31 lipca 1887 w Nadwórnej) – kapitan piechoty Wojska Polskiego.
Życiorys W czasie I wojny światowej walczył w szeregach cesarsko-królewskiej Obrony Krajowej. Jego oddziałem macierzystym był Pułk Strzelców Nr 36. Na stopień podporucznika został mianowany ze starszeństwem z 1 grudnia 1917 w korpusie oficerów rezerwy. Na początku 1918 został ranny..
25 listopada 1920 został zatwierdzony z dniem 1 kwietnia 1920 w stopniu porucznika, w piechocie. W czerwcu 1921, jako porucznik piechoty pełnił służbę w 6 Szwadronie Żandarmerii Polowej, a jego oddziałem macierzystym był 10 Pułk Piechoty. Później został przeniesiony do korpusu oficerów żandarmerii i wcielony do 8 Dywizjonu Żandarmerii w Toruniu. 3 maja 1922 został zweryfikowany w stopniu kapitana ze starszeństwem z 1 czerwca 1919 i 35. lokatą w korpusie oficerów żandarmerii. W 1923 był dowódcą Plutonu Żandarmerii Toruń.