Kazimiera Wanda Hamberger (ur. 2 stycznia 1914 w Śniatynie, zm. 16 czerwca 2007 w Gliwicach) – polska geolog, doktor Politechniki Śląskiej.
Życiorys Córka Emilii i Edmunda Hambergerów. W 1932 zdała egzamin dojrzałości w Gimnazjum Państwowym w Śniatynie. Ukończyła studia na Uniwersytecie Jana Kazimierza we Lwowie.
Podczas II wojny światowej uczestniczyła w tajnym nauczaniu.
Podczas wysiedlenia Polaków ze Lwowa znalazła się z rodziną na Górnym Śląsku. Od 1 września 1952 pracowała na Wydziale Górniczym Politechniki Śląskiej w Gliwicach, gdzie była współorganizatorką Katedry Geologii Złóż Węgla oraz Muzeum Geologicznego. Prowadziła badania dotyczące węgla, szczególnie złoży znajdujących się w Górnośląskim Zagłębiu Węglowym. Dużą wagę przykładała do badań nad węglami sapropelowymi, stały się one tematem pracy doktorskiej, którą przygotowała pod kierunkiem prof. Andrzeja Bolewskiego i obroniła na Akademii Górniczo Hutniczej w Krakowie w 1964. W 1969 została pierwszym polskim członkiem rzeczywistym w Międzynarodowym Komitecie Petrologii Węgla (International Committee for Coal Petrology), dzięki niej w późniejszym czasie członkami tej organizacji zostali również prof. Barbara Kwiecińska i prof. Wiesław Gabzdyl z Politechniki Śląskiej.