Ruben Awramow Lewi (, ur. 6 października 1900 w Samokowie, zm. 27 marca 1988 w Sofii) – bułgarski działacz komunistyczny pochodzenia żydowskiego, minister kultury (1954–1957), deputowany do Zgromadzenia Narodowego 2. (1953–1957), 3. (1957–1962), 4. (1962–1966), 5. (1966–1971), 6. (1971–1976), 7. (1976–1981) i 8. (1981–1986) kadencji.
Życiorys Urodził się w 1900 w Samokowie, w rodzinie żydowskiej. Ukończył gimnazjum w Samokowie.
Kariera polityczna W 1919 wstąpił do młodzieżowej organizacji komunistycznej, a w 1922 do Bułgarskiej Partii Komunistycznej. Od 1923 członkek komitetu centralnego partii i organizator powstania we wrześniu 1923. Po upadku powstania wyjechał do ZSRR, w tym czasie Sąd Okręgowy w Sofii skazał go zaocznie na karę śmierci. W czasie pobytu w Moskwie ukończył studia w Międzynarodowej Szkole Leninowskiej, a następnie wykładał na Uniwersytecie Mniejszości Narodowych, a w latach 1931-1936 w Międzynarodowej Szkole Leninowskiej. W 1936 wyjechał do Hiszpanii i wziął udział w wojnie domowej. Wstąpił do Komunistycznej Partii Hiszpanii i został wyznaczony na stanowisko komisarza politycznego jednej z dywizji republikańskich.