alt=Herb Dołęga|mały|Herb Dołęga Lechowie herbu Dołęga – polski ród szlachecki, wywodzący się z ziemi żytomierskiej w województwie kijowskim i w guberni wołyńskiej.
Tytuły szlacheckie Od dawna Lechowie używali herbu Dołęga i posiadali wszystkie przywileje szlacheckie. Teodor Lech został zatwierdzony w przywileju szlacheckim orzeczeniem Wołyńskiego Szlacheckiego Zgromadzenia Deputowanych w 1831 roku (pod nr 24), w 1832 roku (pod nr 1343 i 4701) i 1834 roku (pod nr 903). Dowody szlachectwa Lechów herbu Dołęga pojawiają się też w części szóstej Księgi Starożytnej Szlachty Guberni Wołyńskiej pod nr 114 (ok. 1890 roku)Derżawnyj Archiv Żytomirskoj Obłasti (DAŻO), fond 146, opis 1, dieło 343, s. 308-310..
Historia Andrzej Trębacz Lech urodził się w połowie XVI wieku. W książce Herby Rycerztwa Polskiego „ojca heraldyki polskiej” Bartosza Paprockiego (1584) odnotowano zasługi Andrzeja Trębacza Lecha dla króla Stefana Batorego:Pode Pskowem roku 1582, gdy już obaczyli dziurę w murze niemałą, którą przez dwa dni z dział strzelając pilnie uczynili, tam wszystko rycerstwo poczęło się do szturmu ochotnie napierać, niechcąc utraty próżnej prochów psować, którego o male być baczyli, a po insze do Polski daleko słać było, bo Ostrowa dobywając wiele go wypsowano. Owa na szczęście w jednę dziurę Polacy, do drugiej się Węgrzy obrócili.