Oznaczenie używane przez producenta składa się ze skrótu niemieckiego przymiotnika niederflur (niskopodłogowy), tj. NF, oraz z cyfry 2 odnoszącej się do liczby członów. Nadwozie wyposażono w czworo dwupłatowych drzwi o szerokości 1300 mm. Pierwszy człon opiera się na dwóch wózkach, natomiast drugi na jednym (układ podobny jak w rosyjskim tramwaju LWS-2005). Pierwszy wózek jest toczny, pozostałe dwa są napędowe. Nietypowym wymogiem przewoźnika było dostosowanie tramwaju do rozwijania prędkości maksymalnej równej 80 km/h. Przedział pasażerski i kabinę motorniczego wyposażono w klimatyzację produkcji Vossloh-Kiepe. Wyposażenie elektryczne dostarczyło szwajcarskie przedsiębiorstwo ABB, silniki trakcyjne austriacka firma TSA, a hamulce dostarczyła firma Knorr-Bremse.
Autorem projektu wyglądu zewnętrznego i wewnętrznego tramwaju jest niemiecki architekt Harald Moll, który współpracował już z zakładem Stadler Rail przy innych projektach.
Produkcja W produkcji tramwajów uczestniczyło kilka oddziałów firmy Stadler. Stalowe nadwozia powstały w fabryce w Mińsku, rama podwozia w Walencji. Montaż końcowy wykonała fabryka w Siedlcach. Czeskie przedsiębiorstwa dostarczyły m.in.