Hermann Föttinger (ur. 9 lutego 1877 w Norymberdze (Królestwo Bawarii), zm. 28 kwietnia 1945 w Berlinie (III Rzesza)) – niemiecki inżynier i uczony w dziedzinie hydrodynamiki i napędu statków.
Życiorys Jego rodzicami byli właściciel hotelu Carl Föttinger i Marie Föttinger z domu Barthelmeß.
Po ukończeniu gimnazjum realnego w Norymberdze w 1895, uzyskał w 1899 dyplom po ukończeniu studiów w zakresie inżynierii elektrycznej na Politechnice w Monachium. Bardzo duży wpływ wywarły na niego wykłady z inżynierii mechanicznej, które wygłaszał August Otto Föppl.
Po studiach podjął pracę inżyniera-mechanika w szczecińskiej stoczni Vulcan AG. Zarazem pracował nad doktoratem, który obronił w 1904 na macierzystej uczelni w Monachium. Dotyczył on metody pomiaru momentu obrotowego silników okrętowych. Föttinger odkrył niedoskonałości hydrodynamiczne dotychczasowych pomp wirowych i dzięki temu mógł skonstruować swój najważniejszy wynalazek - transformator Föttingera, czyli przekładnię hydrokinetyczną. Umożliwiła ona bezpośrednie napędzanie śrub okrętowych turbinami parowymi w czasach, gdy stosowne przekładnie zębate jeszcze nie istniały.