Stamtąd został skierowany do Tocka, gdzie współorganizował Teatr Polowy Ośrodka Organizacji Armii, którego był kierownikiem artystycznym i reżyserem (od jesieni 1941 do stycznia 1942).

Pierwszym przedstawieniem, jakie zrealizował dla żołnierzy, była Pastorałka według tekstu Schillera (Boże Narodzenie 1941). W styczniu 1942 został zastępcą kierownika i reżyserem w Teatrze Żołnierza.

W marcu 1943 powierzono mu kierownictwo artystyczne i reżyserię w tworzącym się Teatrze Dramatycznym 2 Korpusu Polskiego. Z armią Andersa przeszedł szlak od Iraku przez Palestynę do Włoch. W warunkach polowych zrealizował kilkanaście przedstawień, m.in. Damy i huzary Aleksandra Fredry, Dom otwarty Michała Bałuckiego, Szelmostwa Skapena Moliera, Księżniczkę Turandot Carla Gozziego, Wiele hałasu o nic Szekspira. Przedstawienia odbywały się niemal codziennie w innym miejscu – na pustyni, w szpitalach, obozach, w pobliżu pól bitewnych – m.in. pod Monte Cassino. Niejednokrotnie brała w nich udział wielotysięczna widownia.