Kościół został zbudowany z cegły, z podmurówką z kamienia polnego. Pierwotnie był jednonawowy, z węższym prostokątnymi prezbiterium i również prostokątna nawą główną. Po rozbudowie neogotyckiej ma niesymetryczny układ dwunawowy, z nawą boczną od strony północnej i wieżą przy pn.-zach. narożniku korpusu. Wszystkie elewacje gotyckie są oskarpowane. Wewnątrz, na ścianach prezbiterium i korpusu zachowały się odsadzki pod planowane, ale niezrealizowane sklepienia.
Najstarszymi zachowany elementami wyposażenia są dwa późnogotyckie popiersia z ok. 1500 r.: św. Barbary i niezidentyfikowanej dziewicy. Wcześniej umieszczone na jednym z ołtarzy bocznych, obecnie eksponowane są w prezbiterium. Poza tym w kościele dominuje wyposażenie barokowe. Ołtarz główny pochodzi z 1720 roku. Dwa ołtarze boczne: lewy rokokowy z 2. poł. XVIII w., z rzeźbą św. Józefa z Dzieciątkiem w zwieńczeniu, prawy barokowy z 2. poł. XVII w., później przekształcany. Barokowa ambona pochodzi z ok. 1720 roku, chrzcielnica z pierwszej połowy XVIII wieku, konfesjonał i stalle z 1794 roku. W kościele znajduje się również dzwon gotycki z XV wieku.
Galeria
Przypisy
Kategoria:Papowo Toruńskie Kategoria:Kościoły w diecezji toruńskiej Kategoria:Zabytkowe kościoły w powiecie toruńskim Kategoria:Świątynie pod wezwaniem św. Mikołaja Kategoria:Obiekty sakralne w gminie Łysomice Kategoria:Architektura I Rzeczypospolitej (województwo chełmińskie)