Edward Stankiewicz (ur. 17 listopada 1920 w Warszawie, zm. 31 stycznia 2013 w New Haven) – językoznawca, literaturoznawca i slawista, profesor Uniwersytetu Yale.
Życiorys Stankiewicz urodził się w spolszczonej rodzinie pochodzenia żydowskiego. Po inwazji III Rzeszy na Polskę we wrześniu 1939 roku wraz z rodziną zbiegł do Lwowa. W 1943 roku został złapany przez Gestapo i przewieziony do obozu w Buchenwaldzie, który udało mu się przeżyć (w 2002 roku opublikował wspomnienia z czasów wojennych). W 1945 roku wyjechał do Rzymu, a następnie w 1949 do Stanów Zjednoczonych. Po ukończeniu studiów na Uniwersytecie Chicagowskim i na Uniwersytecie Harvarda, na którym otrzymał doktorat, został profesorem Uniwersytetu Yale, gdzie pracował do emerytury.
Zajmował się językoznawstwem ogólnym, kontaktami międzyjęzykowymi, stylistyką i poetyką, akcentuacją języków słowiańskich oraz wersologią polską. Wychował wiele pokoleń lingwistów i slawistów oraz doktorów językoznawstwa.
W 1996 roku opublikowany został wybór tekstów Stankiewicza pt. Poetyka i sztuka słowa (red. Ryszard Nycz i Wacław Walecki).