Zaangażował się w działalność polityczną w ramach Partii Antyrewolucyjnej (ARP). Był jej wiceprzewodniczącym (1969–1973), p.o. przewodniczącego (1973–1974) i przewodniczącym (1974–1975). W 1980 wraz z ARP dołączył do Apelu Chrześcijańsko-Demokratycznego (CDA). Od 1969 do 1971 zasiadał w Eerste Kamer, wyższej izbie Stanów Generalnych. W okresach 1971–1977, 1981, 1982 i 1986 wykonywał mandat deputowanego do Tweede Kamer. W latach 1971–1977 zasiadał także w Parlamencie Europejskim.
Był ministrem w rządach, którymi kierowali liderzy chadeków Dries van Agt i Ruud Lubbers. Od grudnia 1977 do września 1981 pełnił funkcję ministra bez teki do spraw współpracy rozwojowej. Następnie do listopada 1982 sprawował urząd ministra rolnictwa i rybołówstwa. Od maja 1982 do listopada 1989 w kolejnych gabinetach zajmował również stanowisko ministra bez teki do spraw Antyli Holenderskich (w międzyczasie powierzono mu też sprawy Aruby). W listopadzie 1982 został ministrem spraw społecznych i zatrudnienia. W lutym 1987 przeszedł na funkcję ministra spraw wewnętrznych, którą pełnił do maja tegoż roku (tymczasowo wówczas zastępował Keesa van Dijka). W maju 1987 ponownie objął obowiązki ministra spraw społecznych i zatrudnienia, kończąc urzędowanie w listopadzie 1989.