Bariery postzygotyczne dotyczą mieszańców (hybryd) powstałych na skutek kopulacji między osobnikami różnych gatunków. Obniżają ich żywotność czy też rozrodczość, a w konsekwencji utrudniają czy uniemożliwiają hybrydom wprowadzanie genów obcego gatunku do puli genowej populacji rodzicielskich drogą kojarzenia wstecznego. Bariery te dzieli się z uwagi na udział czynników środowiskowych w ich powstaniu na wewnętrzne i zewnętrzne. Do wewnętrznych zalicza się zmniejszoną żywotność mieszańców i sterylność mieszańców, do zewnętrznych zaś stabilność ekologiczną i właśnie sterylność behawioralną.
Sterylność behawioralna polega na zmniejszonej zdolności mieszańców do zdobywania partnerów do rozrodu.
Przykładem sterylności behawioralnej jest zjawisko opisane przez Gottsberger i Mayera (2007) u prostoskrzydłych z dwóch sympatrycznych gatunków Chorthippus biguttulus i Chorthippus brunneus. Samce rzeczonych prostoskrzydłych wabią samice wyszukanymi pieśniami. Niekiedy zdarza im się rozmnażać z samicą nie własnego, ale drugiego gatunku, wydając na świat mieszańce. Powstałe w ten sposób samce również przystępują do zalotów.