Każdy stopień naukowy uzyskał na Uniwersytecie w Tokio.
Karierę naukową rozpoczął jako specjalista od języka rosyjskiego, a zwłaszcza jego składni.
Prowadził liczne badania terenowe na temat języka kaszubskiego i podlaskiego (Polska), chorwackiego burgenlandzkiego (Austria), bułgarskiego Banatu (Serbia i Rumunia), Bunjevac (Serbia), Polesie (Białoruś i Ukraina), Gorani (Kosowo, Macedonia i Albania) i inne.
Jego badania obejmują kontakt językowy, typologię językową, ze szczególnym uwzględnieniem języka polskiego, kaszubskiego, słoweńskiego i BCMS, zagadnienia socjolingwistyczne dotyczące mikrojęzyków słowiańskich, takich jak bułgarski Banat, język lachski i zachodniopolski.
Zajmuje się językoznawstwem słowiańskim oraz językoznawstwem ogólnym. Interesuje go zwłaszcza typologia gramatyczna języków słowiańskich ze szczególnym uwzględnieniem kontaktu językowego i zmian gramatycznych. Interesuje się również socjolingwistyką słowiańską, w szczególności problematyką języków mniejszości i formowaniem się języków standardowych.
Twierdzi, że jego zainteresowanie językami słowiańskimi związane jest z fascynacją literaturą rosyjską. Szczególnie ceni sobie Czechowa, Dostojewskiego, Puszkina, Tołstoja, Turgieniewa.