W swoim testamencie z 17 kwietnia 1718 roku ustanowił klasztor spadkobiercą wszystkich swoich dóbr. Składając śluby zakonne również zrzekł się swojego imienia Mateusz, przyjmując imię zakonne Iwo (Yvo) i obierając za swojego patrona biskupa Iwo Odrowąża, fundatora klasztoru cysterskiego w Mogile. lewo|mały|Portret o. Iwa Rowedera wykonany w roku jego śmierci (kościół w Łęgowie) lewo|mały|Grób ks. Rowedera w przedsionku kościoła w ŁęgowieNowicjat brat Iwo odbył w klasztorze w Oliwie, po czym został wysłany przez opata do klasztoru w Mogile. Przez kilka lat uczył się w Kolegium Prowincjonalnym cystersów w Mogile pod Krakowem, w 1726 otrzymał tam święcenia kapłańskie; pełnił tam też funkcję przedprzeora. Następnie powrócił do Prus Królewskich. Na swoją pierwszą parafię trafił do Matarni, gdzie był wikariuszem, a następnie proboszczem. Był to okres rywalizacji o tron polski, jaka toczyła się pomiędzy Stanisławem Leszczyńskim a Augustem III Sasem. Iwo Roweder związał się ze stronnictwem popierającym Leszczyńskiego. W ten sposób zyskał sobie przyjaźń rodziny księcia Michała Fryderyka Czartoryskiego, podkanclerza litewskiego i członka Czerwonego Bractwa – jednej z pierwszych w Polsce lóż wolnomularskich.