Architektura mały|Barokowy ołtarz główny w kościele pw. św. Franciszka w Ozieri mały|Wirydarz klasztoru|brak Zabudowania klasztorne, budowane pierwotnie w stylu gotyckim, ostatecznie wybudowano w stylu renesansowym z domieszkami architektury hiszpańskiej, która wówczas sprawowała władzę nad Sardynią. Na szczególną uwagę zasługuje czworoboczny wirydarz otoczony z trzech stron krużgankami, które tworzą podcienia. Innym interesującym miejscem jest kapitularz (obecnie sala konferencyjna) z malowidłami z 1842 roku. Malowidła przedstawiają franciszkańskich świętych oraz alegorię Sztuki i Nauki. Nie zachowała się wysoka dzwonnica zburzona pod koniec XIX wieku, gdy budynek był w rękach wojska (stanowiła potencjalny punkt orientacyjny dla nacierającego na miasto wroga). Najbardziej okazałym budynkiem całego klasztoru jest kościół pod wezwaniem św. Franciszka z Asyżu. Choć bryłę główną kościoła ukończono w roku 1571, a w roku 1575 kościół konsekrowano, to przez kolejne wieki budynek ulegał przebudowom. Obecnie jest to kościół jednonawowy z widocznymi pozostałościami po nawach bocznych, które w XVII w. przedzielono poprzecznymi ścianami, tworząc w ten sposób pięć kaplic bocznych po każdej stronie.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Kościół św. Franciszka w Ozieri · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.