Będzie to być może oznaczać unicestwienie szpiegowskiej siatki, ale równocześnie śmierć niemieckich agentów, którzy nie będą już mogli wyjawić oficerom Smierszy swoich powiązań i kontaktów. Dla samego Aliochina i jego kolegów oraz dla szefa radzieckiego kontrwywiadu frontu, będzie to oznaczać niewykonanie zadania i trybunał wojskowy, co w czasach stalinizmu równało się wyrokowi śmierci. Jednak mozolna i precyzyjna praca kontrwywiadowcza Aliochina przynosi w końcu pożądane efekty. Tuż przed upływem wyznaczonego terminu, pomiędzy Aliochinem i jego ludźmi, a przebranymi w radzieckie mundury niemieckimi agentami, dochodzi do spotkania na leśnej polanie. Radziecki wywiadowca do końca nie jest pewien czy trafił na właściwych ludzi. Dopiero gdy ci sięgają za broń i dochodzi do strzelaniny, a w plecaku zatrzymanych żołnierzy radzieccy kontrwywiadowcy odnajdują niemiecką radiostację, wiedzą, że akcja zakończyła się pełnym sukcesem.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — W sierpniu 44-go · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.