W kolejnych latach prowadzono prace wykończeniowe, dach pokryto łupkiem, zakupiono za 1354 marki nieistniejące dziś dzwony z odlewni Geittner z Wrocławia (św. Karol, św. Urban, św. Antoni o wadze odpowiednio: 213, 109 i 67 kg). W głównym ołtarzu umieszczono portret patrona św. Karola Boromeusza, namalowany przez Ferdynanda Winter z Wrocławia. Na ścianach kościoła umieszczono obrazy stacji drogi krzyżowej autorstwa Maksymiliana Berz z Monachium, wymienione w 1968 r. i przekazane parafii w Szymiszowie. W 1887 r. powstała kościelna zakrystia. Dzwony kościoła wykorzystane na cele wojenne, uzupełniono w 1920 roku o trzy nowe (św. Józef, Ave Maria, Serce Jezusa, o wagach odpowiednio: 596, 214, 122 kg).
W latach międzywojennych wymieniono posadzkę, zamontowano kasetonowy sufit, przeprowadzono remonty ołtarzy, drogi krzyżowej, ambony, organów, dachu i filarów. W roku 1929 założono ponadto instalacje elektryczną, zaś trzynaście lat później również centralne ogrzewanie. W czasie wojny, niedawno zakupione dzwony zostały ponownie zabrane na cele wojskowe, lecz udało się je uzupełnić w następnych latach staraniem pracowników huty w Ozimku i parafian gromadzących potrzebne materiały. Dzwony te stanowią bliźniaczy odpowiednik znajdujących się obecnie w kościele w Szczedrzyku (św. Karol, św. Florian, Serce Maryi, o wagach: 734, 404 i 303 kg).