Tęczówka ciemnobrązowa; dziób czarniawy, jego wnętrze od jaskrawożółtego po zielone; nogi od nieco fioletowawych, kobaltowych po szaroniebieskie.
Samice osiągają podobne rozmiary, mając jednak przeciętnie dłuższe ogony (nie licząc środkowej pary sterówek, przekształconej u samców). Ciemię i kark są pokryte nagą skórą, podobnie jak u samców, lecz na mniejszym obszarze. Skóra jest ciemniejsza, bardziej fioletowa lub liliowa. Upierzenie wierzchu ciała ma barwę od oliwkowobrązowej po czerwonobrązową, na pokrywach nadogonowych bardziej rdzawą. Wierzch skrzydeł brązowy, matowy. Lotki z wąskimi rdzawymi obrzeżeniami. Lotki I rzędu jakby wypłowiałe, szarzejące ku końcowi. Jasnopłową brodę pokrywają drobne szarawe plamki. Pozostałą część spodu ciała pokrywają gęsto rozmieszczone czarnobrązowe prążki o równej długości na lekko płowym tle. Nogi są ubarwione mniej intensywnie niż u samców.
Zasięg występowania Latawiec krasnogrzbiety to endemit wysp Waigeo i Batanta (część wysp Raja Ampat), które leżą u północno-zachodniego wybrzeża Nowej Gwinei (administracyjnie są częścią indonezyjskiej prowincji Papua Zachodnia). Zasięg występowania obejmuje około 10,8 tys. km².