thumb|Grób Stanisława Rosnowskiego Stanisław Rosnowski (ur. 8 czerwca 1874 w Żytomierzu, zm. 1 czerwca 1954 w Elblągu) – pułkownik piechoty Wojska Polskiego, kawaler Orderu Virtuti Militari.
Życiorys Urodził się 8 czerwca 1874 w Żytomierzu, w rodzinie Napoleona, sekretarza sądu, i Ludwiki z Nowackich, ziemianki. W 1889 w rodzinnym mieście ukończył progimnazjum. 8 czerwca 1892 jako ochotnik wstąpił do armii rosyjskiej. 1 sierpnia 1893 wstąpił do Czugujewskiej Szkoły Junkrów Piechoty.
W czasie I wojny światowej walczył w szeregach 73 Krymskiego Pułku Piechoty. Trzy razy był ranny i kontuzjowany (4 października 1914 oraz 6 lutego i 14 maja 1915). Awansował na podpułkownika. Do 26 lipca 1918 był dowódcą Polskiej Oddzielnej Brygady na Kaukazie.
7 kwietnia 1920 został przeniesiony z 12 Dywizji Piechoty na stanowisko dowódcy 40 Pułku Piechoty. Dowodził nim na froncie od 12 marca do 29 czerwca oraz od 6 do 19 sierpnia. Od 23 sierpnia 1920 pełnił obowiązki dowódcy IX Brygadą Piechoty. 14 października tego roku został zwolniony ze stanowiska dowódcy 40 pp i mianowany dowódcą IX BP. Tego samego dnia został zatwierdzony z dniem 1 kwietnia 1920 w stopniu pułkownika, w piechocie, w grupie oficerów byłych Korpusów Wschodnich i byłej armii rosyjskiej.