W niektórych parafiach ma charakter godzinnego nabożeństwa z wystawieniem Przenajświętszego Sakramentu, często połączonego z odprawianiem okresowego nabożeństwa, np. majowego, czerwcowego, Drogi Krzyżowej czy Różańca Świętego. Podczas tygodniowej adoracji Przenajświętszego Sakramentu można spotkać się także z czytaniem fragmentów Pisma Świętego, Dzieła Wielkiego Miłosierdzia lub innych rozważań o tematyce religijnej, a nawet konferencją z zakresu duchowości wygłoszoną przez kapłana lub diakona. Najczęściej podczas tego nabożeństwa odmawia się szereg modlitw i rozważań przeplatanych litaniami, koronkami i pieśniami. Mogą pojawić się także chwile ciszy na osobistą refleksję lub modlitwę spontaniczną. Istotnym elementem adoracji jest koronka do Miłosierdzia Bożego, ułożona, jak głosi tradycja mariawicka, przez św. Marię Franciszkę Kozłowską. Pod koniec nabożeństwa wierni mogą przystąpić do Komunii Świętej, która poprzedzona jest odmówieniem formuły spowiedzi powszechnej.